
Roślina trwała do 1,5
metra wysokości, z krótkim
kłączem i mięsisto zgrubiałymi
korzeniami w kształcie
buraków. Łodyga jest wyprostowana,
pełna, bezlistna,
przeważnie bardzo bogato
rozgałęziona, przy czym gałązki
boczne są mniej więcej
takiej samej długości jak pęd
główny. Wszystkie liście są
odziomkowe, wąskoliniowate,
do 40 cm długości i około 3 cm szerokości,
płaskie, na szczycie zaostrzone, z lekko zaznaczonym
kilem; u nasady błoniasto obejmują
łodygę. Liczne białawe lub lekko różowe
kwiaty zebrane są w bardzo gęstych szczytowych
wiechach. Przysadki trwałe, bladozielone
lub skórkowate, później brunatniejące. Szypułki
podzielone na człony. Lejkowato odstające
działki okwiatu w liczbie 6, mają do 20 mm
długości i są lancetowate lub wąskojajowate,
tępe. Pręcików jest 6, długich, ich nitki u nasady
są rozszerzone. Zalążnia górna z nitkowa
szyjką. Owoc jest torebką podzieloną na prze;
grody, jajowatą, do 14 mm długości, z 6 czar-J
nymi nasionami.
Siedlisko:Słoneczne, kamieniste zbocza, świe^
listę lasy, górskie wrzosowiska.
Rozmieszczenie: Południowo-Zachodnia Europ\"
na wschód aż do południowo-zachodniej Grecjij
Okres kwitnienia: Maj.
Zastosowanie: Roślina już od czasów starożytnych
wysoko ceniona, zarówno w lecznictwie, jaj
do spożycia; używane mogą być nasiona, łodyg^
i bulwy. W Grecji z bulw pozyskuje się cukier.
Uwagi ogólne: Zielistka czerwona, jest współ
minana przez Homera jako roślina z ogrodów)
Hadesu. Bulwy korzeniowe zielistki białej (As
phodelus albus) są użytkowane tak, jak wyż
opisanego gatunku. Zawarty w nich obfity ślu
jest wykorzystywany jako środek klejący. Zi
listka biała ma kwiatostany nierozgałęzion
albo tylko bardzo słabo i krótko rozgałęzion
W wielu regionach uważana jest za symb
żałoby.