
identyfikacja wizualna Trwata roślina
krzewiasta, dołem drewniejąca,
z grubym, mięsistym
kłączem, z którego wyrastają
odroślą pokryte spiralnie ułożonymi
liśćmi łuskowatymi.
Łodygi są kanciaste i rozgałęzione,
boczne gałązki kutnerowało
owłosione. Łodygi
mają tylko małe, wąskie, łuskowate
liście; z ich pachwin
wyrastają gałęziaki; są one
sztywne i równowąsko obłe. Szypułki kwiatów
stoją u nasady gatęziaków. Kwiaty są małe
i niepozorne, przeważnie osobno męskie i żeńskie.
Okwiat jest dzwonkowaty, sześciodzielny,
wcześnie opadający. Sześć pręcików jest u nasady
zrośniętych z okwiatem. Szyjki krótkie
z 3 odstającymi znamionami. Owocem jest kulista,
skąpo nasienna czerwona jagoda, czarno
pomarszczone nasiona są kulisto ściśnięte.
Siedlisko: W zaroślach i na zakrzewionych
stokach skalnych.
Rozmieszczenie: Obszar śródziemnomorski.
Okres kwitnienia: Maj.
Zastosowanie: Młode pędy jako jarzyna
- „szparagi\". Z korzeni sporządzano leczniczy
syrop szparagowy. Nasiona służyły niekiedy
także za surogat kawy.
Uwagi ogólne: Szparag był wysoko ceniony
i uprawiany już przez starożytnych Egipcjan,
w Europie Środkowej chyba dopiero od XVI
wieku. Najbardziej znany jest szparag lekarski
(Asparagus otticinalis) z wieloma odmianami
uprawnymi. Ale również dziko rosnące w obszarze
śródziemnomorskim dzikie szparagi
mogą być jedzone i mają bardzo wyraźny
smak, np. szparag cienkolistny (Asparagus tenuifolius),
który niekiedy występuje
w ogrodach jako roślina ozdobna, oraz bardzo
podobny do szparaga lekarskiego szparag
nadmorski (Asparagus maritimus), w smaku
nieco gorzkawy, z szorstką i bardziej zdrewniałą
łodygą.
najlepsze ogłoszenia matrymonialne