biuro tłumaczeń Trwała, mocna bylina,
do 100 cm wysokości.
Kłącze rozgałęzione, z licznymi
liśćmi odziomkowymi.
Łodyga prosto wzniesiona,
podłużnie bruzdkowana, ulistniona,
naga. Liście na wyraźnych
ogonkach, strzałkowate,
z dużą blaszką, nieco mięsiste.
Przylistki u nasady ogonka
liściowego, przejrzysto-błoniaste,
porozcinane, obejmujące
pęd pochwowato. Ogonki liściowe zmniejszają
się stopniowo w górę pędu. Kwiatostan na
szczycie pędu, gałęzisty, wysmukły, czerwonawy.
Kwiaty jednopłciowe, małe i niepozorne.
Kwiaty męskie z podwójnym okwiatem złożonym
z 6 zielonkawoczerwonych listków i również
6 pręcików, zestawionych parami. Kwiaty
żeńskie także z sześciokrotnym okwiatem. Wewnętrzne
działki okwiatu powiększają się,
szczególnie w okresie owocowania i ściśle osłaniają
owoc; są one okrągłe i u nasady mają
małe nabrzmienie. Zalążnia z 3 dużymi, pędź
Ikowatymi znamionami, owoc jednonasiennj
(orzech), trójkanciasty, po dojrzeniu czarny.
Siedlisko: Spotyka się go regularnie na upr
wianych łąkach, w wilgotniejszych zachwas
czonych miejscach, na pastwiskach i n
brzegami rzek.
Rozmieszczenie: Na całej półkuli północne
głównie w Europie Środkowej; w Europie P
łudniowej rzadziej.
Okres kwitnienia: Od maja do lipca.
Zastosowanie: Przede wszystkim jako jarzynJ
na zupę, ale również bywa stosowany jaki
sałatka i gotowany jak szpinak. Nadają się do
tego młode liście i młode wierzchołki pędowi
najlepiej przed kwitnieniem.
Baterie łazienkowe