Dary lasu
alveo
Kontakt
projekty domów jednorodzinnychCiekawy fragment
samotni W Polsce w rozproszeniu, ale rozpowszechniona na całym niżu; w górach raczej w wyższych położeniach aż po piętro alpejskie. praca białystokMapa Strony
- Mapa Strony
- kurs www
Sponsorzy
Odżelazianie
texaco
Pokrzywa zwyczajna
sygnaturki Trwała, nierozgałęziona,
gromadnie
rosnąca bylina,
różnej wysokości (od
30 cm do ponad 1 m),
zależnie od siedliska.
Kwiaty męskie i żeńskie
wyrastają na różnych
osobnikach; takie gatunki nazywa się
dwupiennymi. Liście o krótkich ogonkach
umieszczone są naprzeciwległe na czworokanciastej
łodydze. Blaszka liściowa jest spiczasto
jajowata do sercowatej, grubo ząbkowana,
przylistki u nasady ogonka liściowego
są wąskie. Kwiaty tworzą częściowe kwiatostany
w pachwinach górnych liści. U roślin
męskich są one skierowane skośnie ku górze,
u żeńskich po zapłodnieniu zwisają w dół.
Niepozorne poszczególne kwiaty mają długie
szypułki. Kwiaty męskie zawierają po 4 pręciki,
stojące przed listkami okwiatu, mniej więcej
równej wielkości. Kwiaty żeńskie mają listki
okwiatu niejednakowej wielkości. Zalążnia
górna z pędzelkowatym znamieniem; przy dojrzewaniu
owocu zostaje otoczona długimi listkami
okwiatu. Cała roślina jest pokryta włoskami
parzącymi.
Siedlisko: Typowy chwast. Zwykle rośnie
w wielkich skupieniach na glebach bogatych
w azot. Na przydrożach, przy płotach, polankach
leśnych, nad brzegami wód; w górach aż
do piętra alpejskiego.
Rozmieszczenie: Na całej półkuli północnej.
Okres kwitnienia: Od czerwca do listopada.
Zastosowanie: Młode pędy jako szpinak, w zu- ]
pach ziołowych i na surowo (po sparzeniu !)
ze świeżymi ziołami. Na świeżo lub suszona
może być stosowana jako herbatka.
stacja pogodowa oregon