Silnie rozgałęziona
krzewinka o wysokości 15-50
cm, z ostrokanciastymi, zielonymi
gałązkami, zwykle
wzniesionymi. Liście jajowate,
zaostrzone, na brzegu delikatnie
piłkowane i po obu
stronach zielone, skrętoległe,
na krótkich ogonkach. Kwiaty
przeważnie pojedyncze, rzadziej
po 2 w pachwinach liści;
korona kulista lub dzwonkowata,
około 5 mm szerokości, zielonkawoczerwono
nabiegta. Owocami są kuliste jagody
wielkości 5-8 mm, które z zewnątrz są niebiesko-
czarne - dlatego również używaną nazwą
jest czarna jagoda - ale zawierają silnie barwiący
czerwony sok.
Siedlisko: Świetliste lasy liściaste i szpilkowe,
zarośla, wrzosowiska, zbiorowiska krzewinkowe;
chętnie na podłożu kwaśnym, piaszczystym,
w górach - na kamienisto-gliniastym; do
wysokości 2500 m n.p.m. Rozmieszczenie: Prawie cała Europa, na południu
jednak występowanie ograniczone jest
głównie do gór. Gatunek w Polsce rozpowszechniony
i częsty aż po piętro alpejskie; w obszarach
wybitnie wapiennych - rzadszy.
Okres kwitnienia: Maj i czerwiec.
Owoce: Znane pod regionalnymi nazwami borówek,
czernic, czarnych jagód albo zgoła „jagód\"
owoce dojrzewają od lipca. Dawniej w wielu
leśnych okolicach mieszkańcy wyruszali gromadnie
późnym latem, aby zarobkowo zbierać jagody.
Jeszcze dzisiaj są one zbierane na wielką
skalę jako pożądany, bardzo wartościowy, dziki
owoc. Szacuje się, że w dobrych latach zbiera
się w Niemczech od 5000 do 10000 ton czarnych
borówek. Przerabia się je na kompoty, marmolady,
soki i wino.